تبلیغات
ازواج - نظام سرمایه سالار، عمله مونث می خواهد!

*شاید قبول نکنید اما بخوانید*/ «اگر نظام جنسی اسلام را فهم و عمل کنیم مشکلات فرهنگی جامعه مان حل می شود»

نظام سرمایه سالار، عمله مونث می خواهد!

تاریخ:پنجشنبه 16 فروردین 1397-04:22 ب.ظ

چقدر مستضعفند زنان و بانوانی که فکر می کنند کار کردن و اشتغال بیرون از منزل داشتن «حق» آنان است.
 چقدر فقیرند زنانی که فکر می کنند برای این که پشتوانه و آینده داشته باشند باید بروند زحمت بکشند و پول در بیاورند.
 چقدر بیچاره اند زنانی که به حق و حقوق قانونی خود آگاهی ندارند و دریافت نفقه را نوعی ننگ و وابستگی و ذلت برای خود می دانند، و برای این که به قول خودشان مستقل باشند، فرمان کارفرما و رئیس و آقابالاسر خود را اطاعت می کنند (نه فرمان شوهر یا پدر خود را) بعد اسم این کار را هم پیشرفت مادی می نامند.
 استضعاف فکری یعنی زنی چنان گول نظام سرمایه سالار امروزی را بخورد که بجای این که اشتغال و کار و زحمت برای دیگران را تکلیفی بداند که خداوند لطف کرده و از عهده زنان و بانوان برداشته و آن را بر دوش آقایان گذاشته است، آن را «حقی» می داند برای «پیشرفت» در حالی که این نیست مگر «حقه ای» برای «عملگی کشیدن» از زنان و دختران. این سیستم غربی مجبور است برای این که زنان را مشتاق محیط های کار بیرون سازد، نفقه گرفتن را ننگ و ذلتی جا بیندازد و مردان را نیز ظالمان همیشگی تاریخ نشان دهد. چاره ای ندارد بدبخت مفلوک. چون اگر این کار را نکند، هیچ زنی حاضر نمی شود انرژی اش را که باید علی القاعده در راه احساساتش و آنچه واقعا علاقه قلبی دارد یعنی خانواده و بچه هایش خرج کند و بصورت بی حساب و از روی محبت نفقه دریافت کند، بیاید و در محیط های کثیف کاری نظام سرمایه سالار هدر دهد. زنان بیچاره ناخودآگاه قربانی اهداف پلید نظام غربی ای شده اند که امروزه در کشور ایران تبدیل به جو غالب شده است. زنان از خود بیخود شده ای که ارزش خود را در کار کردن و میزان پولی که در می آورند می داند و نیز میزان روابط اجتماعی که برای خود تعریف می کنند و گسترش می دهند! 
چقدر زن باید خود را بی ارزش سازد که اسلامی که به او ارزش می دهد و از او کاز سخت بیرون نمی خواهد را کنار بگذارد و خود را اسیر سیستم های اداری و بروکراتیک یا خدماتی تولیدی کند. این زن، بجای این که ارزش زنانه اش را در ذهنش تقویت کند، میزان پولش و درآمدش و میزان وادادگی و عرضه اجتماعی خود را (که نام آن را شخصیت اجتماعی می گذارد) معیار ارزشمندی خود می داند.
اما زنانی که این مسائل را می دانند باز خود را قربانی نظام سرمایه سالار کرده اند، چقدر نمک نشناسند. چقدر قدرنادان نعمت های الهی هستند. می دانند که خداوند در هیچ برهه ای از زندگی زن، او را بدون نفقه نگذاشته و همیشه او را واجب النفقه قرار داده است. می داند زمانی که در منزل پدرش است، پدرش موظف است نفقه و پول و هزینه زندگی او را تامین کند. زمانی که در خانه شوهرش است، این تکلیف بر عهده شوهر است و زمانی هم که بیوه است و هنوز شوهر نکرده است، حکومت موظف است مخارج او را تامین و البته شرایط برای ازدواج مجددش را فراهم کند. بیچاره است که می داند اگر پدر فوت کند، جد پدری و هر چه بالا رود تکلیف نفقه زن و دختر را به عهده دارند و اگر همه اینها مرده باشند عمو و اشخاص دیگر باید تامین کننده باشند. 
این قدر اسلام به زن ارزش داده است و او را از نهایت ذلت، این قدر عزیز کرده است. بعد زنانی دانسته بیایند بجای این که مطالبه این عزت را کنند که خداوند به آنها عطا کرده، با نمک نشناسی، خود را ذلیل و فقیر و بی چیز (و یا بی حق) تصور می کنند و به همه دنیا انگ ظلم و بی عدالتی می چسبانند، بعد می روند خود را ذلیل می کنند و خود در اختیار سیستم کاری قرار می دهند که هم زحمت و عملگی و عرق ریختن آنها را می خواهد و هم زیبایی و زنانگی آنها را. نمی دانند خداوند فرموده است هر کس دنبال عزت می گردد عزت از آن خدا و رسول اوست و در جای دیگر جز ذلت وجود ندارد.
ما می دانیم نظام سرمایه سالار، وقتی یک زن را جذب خود می کند حتی اگر حقوق برابری با مردان به او دهد، حداقل بهره اضافی که از او می برد استفاده از لطافت زنانه اش است. استفاده محیط از قیافه زیبای زنانه یک زن برای جذب افراد. سرمایه داری از «وجود» و «حضور» زن استفاده می کند و آن را بسیار به نفع خود می داند.
و خدا به داد این همه بچه هایی برسد که در مهدکودک ها بزرگ می شوند و طعم مادر را درست نمی چشند
و خدا به داد این همه روابط بین نامحرمانی برسد که اتفاق می افتد و زنانی که باید پاسخگوی گناه های چشمی احتمالی باشند
و خدا به داد این همه مردانی برسد که غیرت دارند اما بخاطر حاکمیت نظام سرمایه سالار، می دانند خانمشان در محیط های مختلط و بعضا کثیف کار می کند و خود را به بی خیالی و ندیدن می زنند
و خدا به داد این همه فشارهایی برسد که برخی زنان فریب خورده باید تحمل کنند و هم رنج خانه داری بچه داری و هم رنج اشتغال را با هم تحمل کنند
و خدا به داد مردانی برسد که می خواهند اشتغال داشته باشند اما علاقه زیاد نظام سرمایه سالار را به جذب خانمها می بینند و در مصاحبه های کاری رد می شوند و بخاطر کار نداشتن نمی توانند ازدواج کنند.
و خدا به داد شوهرانی برسد که بخاطر درآمد زنشان، بخشی از ابهت و قیومیت خود را از دست می دهند و اختیاری در زندگی خود ندارند و تصمیمی نمی توانند بگیرند. خدا به داد آن لحظه ای برسد که زن به شوهرش بگوید: من به تو نیازی ندارم. چون خودم پول دارم!!
(و البته ما منکر نیاز به حضور زن در برخی قسمت های جامعه مانند پزشکی نیستیم، اما نه با این سیستم مختلط، نه با این وضعیت درآمدی که ضربه زننده است. نه با این وضعیت کار تمام وقت و خسته کننده)

توضیح: زنان نظامی در جنگ جهانی دوم (آیا باز هم باید بر نعمت اسلام ناشکری کرد؟)



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر